close
نازچت
فوتبال وبهشت

تبلیغات

صندلی داغ طاووس

مسابقات طاووس

    سری مسابقات طاووس:



بحث داغ انجمن

کتابخانه

بخش آموزش

بهترینهای نواهای مذهبی

لینک باکس

نویسندگان

تبلیغات

    Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز

ورود کاربران

عضويت سريع

    نام کاربری :
    رمز عبور :
    تکرار رمز :
    ایمیل :
    نام اصلی :
    کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

نظرسنجي

    نمره ی شما به طاووس . . .




آمار

    آمار مطالب آمار مطالب
    کل مطالب کل مطالب : 73
    کل نظرات کل نظرات : 25
    آمار کاربران آمار کاربران
    افراد آنلاین افراد آنلاین : 1
    تعداد اعضا تعداد اعضا : 685

    آمار بازدیدآمار بازدید
    بازدید امروز بازدید امروز : 43
    بازدید دیروز بازدید دیروز : 1
    ورودی امروز گوگل ورودی امروز گوگل : 0
    ورودی گوگل دیروز ورودی گوگل دیروز : 0
    آي پي امروز آي پي امروز : 2
    آي پي ديروز آي پي ديروز : 0
    بازدید هفته بازدید هفته : 47
    بازدید ماه بازدید ماه : 224
    بازدید سال بازدید سال : 1,744
    بازدید کلی بازدید کلی : 169,376

    اطلاعات شما اطلاعات شما
    آی پی آی پی : 54.156.42.165
    مرورگر مرورگر :
    سیستم عامل سیستم عامل :
    تاریخ امروز امروز : چهارشنبه 29 شهریور 1396

تبلیغات



آخرين ارسال هاي تالار گفتمان

کمی طاقت داشته باشید...
عنوان پاسخ بازدید توسط
4 77 mohammad
480 11388 mohammad
4 83 mojtaba
1 44 mohammad
1 40 mohammad
1 58 mohammad
0 34 mojtaba
0 33 amin-7
2 35 amin-7
0 39 mojtaba
1 31 mojtaba
0 28 ronak
0 30 ronak
0 55 ronak
0 36 ronak
2 57 ab-mir
1 50 ab-mir
2 63 mojtaba
7 75 mohammad
4 73 mohammad
3 63 mojtaba
0 37 sahel
0 34 sahel
0 37 sahel
1 54 mohammad

فوتبال وبهشت

 

دو پیرمرد ٩٠ ساله، به نامهاى بهمن و خسرو، دوستان بسیار قدیمى بودند.

هنگامى که بهمن در بستر مرگ بود، خسرو هر روز به دیدار او می رفت. 

یک روز خسرو گفت: «بهمن جان، ما هر دو عاشق فوتبال بودیم و سالهاى

سال با هم فوتبال بازى می کردیم. لطفاً وقتى به بهشت رفتى،

یک جورى به من خبر بده که در آن جا هم می شود

فوتبال بازى کرد یا نه؟» 

بهمن گفت: «خسرو جان، تو بهترین دوست زندگى من هستى. مطمئن

باش اگر امکانش بود حتماً بهت خبر می دهم.» 

چند روز بعد بهمن از دنیا رفت. 

یک شب، نیمه هاى شب، خسرو با صدایى از خواب پرید. یک شیء نورانى 

چشمک زن را دید که نام او را صدا می زد: خسرو، خسرو … 

خسرو گفت: کیه؟ 

: منم، بهمن. 

:”تو بهمن نیستى، بهمن مرده! 

:باور کن من خود بهمنم … 

: تو الان کجایی؟ 

بهمن گفت: در بهشت! و چند خبر خوب و یک خبر بد برات دارم.

خسرو گفت: اول خبرهاى خوب را بگو. 

بهمن گفت: اول این که در بهشت هم فوتبال برقرار است. 

و از آن بهتر این که تمام دوستان و هم تیمی هایمان که مرده اند نیز اینجا

هستند . حتى مربى سابقمان هم اینجاست . و باز هم از آن بهتر

این که همه ما دوباره جوان هستیم 

و هوا هم همیشه بهار است و از برف و باران خبرى نیست. 

و از همه بهتر این که می توانیم هر چقدر دلمان می خواهد فوتبال بازى کنیم

و هرگز خسته نمی شویم. در حین بازى هم هیچ کس آسیب نمی بیند. 

خسرو گفت: عالیه! حتى خوابش را هم نمی دیدم! راستى آن 

خبر بدى که گفتى چیه؟ 

بهمن گفت: مربیمون براى بازى جمعه اسم تو را هم توى تیم گذاشته


تاریخ ارسال پست: ساعت:

بخش نظرات این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

تبلیغات